حتی اگر خدایی وجود داشته باشد
نشسته در آسمان
و تمام روزگارش را به تماشای ما گذرانده باشد
من تمام آن شکوه و جبروتش را
با بوی خوش گردنت عوض نمیکنم
که هربار گویی روحی دوباره میدمد در من
و می آفریندم . . .
برچسب: نویسنده: مهسا پورحسین تاريخ: چهارشنبه 7 دی 1401 ساعت: 12:16